ಇಸ್ಲಾಮಿ ಕಾನೂನಿನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬಂದಿತವಾಗಿರುವ ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೊಟ್ಟೆ ಪಾಡಿಗಾಗಿಯೋ , ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹೊಸತನ್ನು ನೋಡುವ ಕಾತರದಿಂದಲೋ ಬಂದು ನೆಲಸುತ್ತಿರುವ ವಿದೇಶಿಯರ ಬವಣೆ ಒಂದೆರಡಲ್ಲ.ಕೈ ತುಂಬಾ ಹಣ, ಆರಾಮದ ಜೀವನ ದೊರೆತರೂ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಅಭದ್ರತೆ ಇಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿರುವ ಜನರ ಮನದಲ್ಲಿ ಕಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ!! ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ಸ್ನೇಹಿತರ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ, ಹೊಸತರದ ಜೀವನವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ತೊಡಗಿದರೂ, ಇಲ್ಲಿಯೇ ಬಹಳ ವರ್ಷ ನೆಲಸಿದ ಹಿರಿಯರ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳುವ ಕಥೆಗಳು ಕೆಲೋವೊಮ್ಮೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿದರೆ ಕೆಲೋವೊಮ್ಮೆ ನಗು ತರಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಸೌದಿಗಳ ನಿಗೂಡ ಸಮಾಜ ಅವರನ್ನು ಅನುಮಾನದಿಂದ ಕಾಣುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಏನೂ ಎದುರಿಗೆ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿರುವ ವಿದೇಶಿಯರಿಗೆ ಇಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಳೀಯ ಜನಗಲೊಂದಿಗಿನ ಒಡನಾಟ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ. ಮನೆಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ, ಒಳಗೆ ಹೋದೊಡನೆ ಎರಡು ಭಾಗವಾಗುತ್ತದೆ- ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಮತ್ತು ಗಂಡಸರಿಗೆ. ಅವರವರ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಅವರವರು ಹೋಗಬೇಕು.ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹತ್ತುವರ್ಷವದೊನೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಅಕ್ಕ-ತಂಗಿಯರ ಮುಖವನ್ನೂ ನೋಡುವಂತಿಲ್ಲ.!!
ಇಂತಹ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಇರುವ ಸೌದಿ ಪೌರನೊಬ್ಬ ಭಾರತಿಯನೊಡನೆ ಸ್ನೇಹ ಬೆಳೆಸಿದನಂತೆ.ನಾವು ಭಾರತಿಯರದು ಆತಿಥ್ಯದಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿದ ಕೈ . ಸ್ನೇಹ ಬೆಳೆದಂತೆ ಈ ಭಾರತಿಯ ಆತನನ್ನು ಮನೆಗೆ ಔತಣಕ್ಕೆ ಅವ್ಹಾನಿಸಿದನಂತೆ.ಭಾರತಿಯನ ಪತ್ನಿ ಸುಂದರಿಯಾಗಿದ್ದಳಂತೆ, ಊಟವು ಸೌದಿ ಪುರುಷನಿಗೆ ಹಿಡಿಸಿತಂತೆ.ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಸೌದಿ ಗೆಳೆಯ ಭಾರತಿಯನನ್ನು ಪತ್ನಿ ಸಮೇತ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಕರೆದನತೆ. ಗೆಳೆಯನ ಮನೆಗೆ ಹೋದ ತಕ್ಷಣ ಅವರ ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಭಾರತಿಯ ಪತಿ ಪುರುಷರ ವಿಭಾಗಕ್ಕೆ, ಪತ್ನಿ ಮಹಿಳೆಯರಿರಿವ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಹೋದರಂತೆ. ಆದರೆ ಊಟ ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಡಲನುವಾಗಿ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಕರೆಯಲು ಭಾರತಿಯ ತನ್ನ ಗೆಳೆಯನನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ, ಆಟ ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿ ಇಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗ ಬಂದಿದ್ದಳೆಂದು ಮರು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನಂತೆ!! ಭಾರತೀಯನಿಗೆ ಅವನ ಪತ್ನಿ ಮತ್ತೆ ನೋಡಲು ಸಿಗಲಿಲ್ಲವಂತೆ.
ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ೨-೩ ಭಾರತಿಯ ಕುಟುಂಬಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ವಿಹಾರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ.ಈ ರೀತಿ ಹೋಗುವ ಗುಂಪನ್ನು ಮುತ್ತಾವಗಳು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಕಾನೂನು ಪ್ರಕಾರ ದಂಪತಿಗಳೆಂದು ಧ್ರಡಿಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಇಕಾಮಾ ( ಸೌದಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿರುವ ಅನ್ಯದೆಶಿಯರಿಗೆ ಅಲ್ಲಿನ ಸರಕಾರ ಕೊಡುವ ಗುರುತಿನ ಚೀಟಿ. ಇದರಲ್ಲಿ ಕೆಲಸು ಮಾಡುವವನು ಮತ್ತು ಅವನ ಕುಟುಂಬದ ವಿವರಗಳಿರುತ್ತದೆ.) ಇದು ಸಿಗಬೇಕಾದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು ನೆಲಸಿ ಎರಡು ತಿಂಗಳಾದರೂ ಆಗಬೇಕು. ಅದು ಬರುವ ತನಕ ಎಲ್ಲರು ತಮ್ಮ ಗುರುತಿಗಾಗಿ passport ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕು.
ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಕುಟುಂಬ ಹೊಸದಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದು ಅವನ ಪತ್ನಿ passport ತರಲು ಮರೆತಿದ್ದಳು.ಆ ಮುತ್ತವ ಈ ಹೆಳೆಯಿಂದ ಆ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ತನ್ನೊಡನೆ ಕರೆದೊಯ್ದನಂತೆ.ಮತ್ತೆ ಆತನಿಗೆ ಪತ್ನಿ ಮರಳಿ ಸಿಗಲಿಲ್ಲವಂತೆ!!
ಈ ಕಥೆಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಪತಿ ಕಟ್ಟುಕಥೆಗಳೆಂದು ತಳ್ಳಿ ಹಾಕಿದರೂ ,ನಾನು ಮಾತ್ರ ಈ ಸೌದಿಯಲ್ಲಿ ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಆಗಬಹುದೆಂದು ತಬ್ಬಿಬ್ಬಾಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಒಮ್ಮೆ ನಾವೇ ಆಹ್ವಾನಿತರಾದ ಒಬ್ಮರ ನೆಯಲ್ಲಿ ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಇಕಾಮ ಸಂಬದಿ ರಗಳೆಗಳು ನಡೆಯಿತು. ಅವರ ಮನೆಗೆ ಬರಬೇಕಾದ ಒಂದು ಕುಟುಂಬ ಇನ್ನೂ ಹೊಸದಾಗಿ ಬಂದಿತ್ತು.ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ಕರೆತರಲು ನಮ್ಮ ಅತ್ಹಿತೆಯರು ಹೋಗಿದ್ದರು. ಬರುವಾಗ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಪುರುಷರು, ಒಂದು ಮಹಿಳೆ (ಅತಿಥಿಯ ಪತ್ನಿ) ಅವಳು ಹೊಸದಾಗಿ ಬಂದ ಕಾರಣ ಅವಳ ಪತಿಯ ಇಕಾಮದಲ್ಲಿ ಅವಳ ಹೆಸರಿನ್ನೂ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರನ್ನು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮುತ್ತವ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ. ದುರದ್ರಷ್ಟವಶಾತ್ ಅವಳು ತನ್ನ passport ಮರೆತು ಬಂದಿದ್ದಳು. ಅವರನ್ನೆಲ್ಲ ಪೋಲಿಸ್ ತಾಣೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದ ಅವರು, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಹೋಗಿ ಅವಳ passport ತೋರಿಸುವ ತನಕ ಅವರನ್ನೆಲ್ಲ ಅಲ್ಲಿರಿಸಿದ್ದರು.
ಹೀಗೆ ಭಯದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಭಾರತದಂತಹ ಸ್ವತಂತ್ರ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಪ್ರಜೆಗಳಾದ ಜನರು ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಈ ಭಯದಿಂದಲೂ ಏನೂ ಇಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಬೇಗ ಗೆಳೆಯರು ಆತ್ಮಿಯರಾಗುತ್ತಾರೆ.ಭಾರತಿಯ ಸಮುದಾಯವಂತೂ ಒಂದು ಕುತುಂಬದಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತದೆ ಎನ್ನಬಹುದು.
ನನಗೆ ಇಲ್ಲಿನ ಭಾರತೀಯ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಅದ್ಯಾಪಕಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶ ಒದಗಿತು. ಈ ಅವಕಾಶ ನನಗೆ ಇಲ್ಲಿನ ಜನ ಜೀವನದ ಬಗೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ತಿಳಿದು ಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶ ಒದಗಿತು. ಇಲ್ಲಿನ ಎಲಾ ಉದ್ಯೋಗಗಳಿಗೂ ಸ್ಥಳಿಯರ ಬೆಂಬಲ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಶಾಲೆಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಒಬ್ಬ ಸ್ಥಳೀಯ ಸೌದಿ ನಾಗರಿಕನ ಮಾಲಿಕತ್ವದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲ ಸಿಬ್ಬಂದಿಗಳೂ ಮಹಿಳೆಯರು. ಶಾಲೆಗೇ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ, ಪುರುಷರಿಗೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಬಾಗಿಲುಗಳಿದ್ದವು. ಅಂತೆಯೇ ನಾವುಗಳು ಬುರ್ಖಾದೊಳಗೆ ಶಾಲೆ ತಲುಪಿ ಒಳಗಡೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಯಾರಾದರು ಅಂದರೆ ಮಕ್ಕಳ ಹೆತ್ತವರು ಬೆಟ್ಟಿಯಾಗಲು ಬಂದರೆ ನಮ್ಮ ಮುಖವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆವು.
ಮದ್ಯಾಹ್ನ ಜನ ಸಂಚಾರವೇ ಇರದ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಇಳಿದು ನಮ್ಮ ಮನೆಯನ್ನು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಒಂದು ದಿನ ನಾನು ಮಗಳೊಡನೆ ಬಸ್ಸಿಳಿದು ಮನೆಯೊಳಗೇ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನಮ್ಮ ಎದುರು ಮನೆಯ ಪ್ರಿಯಾಳ ಫೋನು!! ನಿನ್ನ ಮನೆಯ ಕರೆಗಂಟೆ ಸದ್ದಾದರೆ ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆಯಬೇಡವೆಂದು ಅವಳು ನನಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಟ್ಟಳಲ್ಲದೆ ಒಬ್ಬ ಸೌದಿ ಮನುಷ್ಯ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಬಸ್ಸಿನ ಹಿಂದೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದನೆಂದೂ, ನಾವು ಒಳಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವನೂ ಅವನ ಕಾರಿನಿಂದಿಳಿದು ಅಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲೂ ಇದ್ದಾನೆಂದೂ ತಿಳಿಸಿದಳು. ನನಗೆ ಎಲ್ಲೀಲ್ಲದ ಭಯವಾಯಿತು. ಯಾರೂ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಕರೆಗಂಟೆ ಒತ್ತದಿದ್ದರೂ, ಎಂತಹ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಬಂದು ನೆಲಸಿದ್ದೆವಪ್ಪ ಎಂದು ದಿಗಿಲಾಯಿತು. ಇಲ್ಲಿ ಈ ತರಹ ಸೌದಿಗಳು ಒಂಟಿಯಾಗಿರುವ ಭಾರತಿಯ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕಂಡು ಕಿರುಕುಳ ಕೊಡುವುದು ಹಲವರ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ ಸಂಗತಿ!! ಕೆಲವು ಮನೆಗಳಲ್ಲಂತೂ ಸೌದಿ ಗಂಡಸರು ನುಗ್ಗಿ ಕಿರುಕುಳ ಕೊಟ್ಟ ಘಟನೆಗಳು ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿತ್ತು.
ಸೌದಿ ಗಂಡಸರ ಬಗೆಗಿನ ಕಥೆಗಳು:
ಸೌದಿ ಗಂಡಸರ ಬಗೆಗಿನ ಕಥೆಗಳು:
ಸೌದಿಗಳ ನಿಗೂಡ ಸಮಾಜ ಅವರನ್ನು ಅನುಮಾನದಿಂದ ಕಾಣುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಏನೂ ಎದುರಿಗೆ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿರುವ ವಿದೇಶಿಯರಿಗೆ ಇಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಳೀಯ ಜನಗಲೊಂದಿಗಿನ ಒಡನಾಟ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ. ಮನೆಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ, ಒಳಗೆ ಹೋದೊಡನೆ ಎರಡು ಭಾಗವಾಗುತ್ತದೆ- ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಮತ್ತು ಗಂಡಸರಿಗೆ. ಅವರವರ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಅವರವರು ಹೋಗಬೇಕು.ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹತ್ತುವರ್ಷವದೊನೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಅಕ್ಕ-ತಂಗಿಯರ ಮುಖವನ್ನೂ ನೋಡುವಂತಿಲ್ಲ.!!
ಇಂತಹ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಇರುವ ಸೌದಿ ಪೌರನೊಬ್ಬ ಭಾರತಿಯನೊಡನೆ ಸ್ನೇಹ ಬೆಳೆಸಿದನಂತೆ.ನಾವು ಭಾರತಿಯರದು ಆತಿಥ್ಯದಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿದ ಕೈ . ಸ್ನೇಹ ಬೆಳೆದಂತೆ ಈ ಭಾರತಿಯ ಆತನನ್ನು ಮನೆಗೆ ಔತಣಕ್ಕೆ ಅವ್ಹಾನಿಸಿದನಂತೆ.ಭಾರತಿಯನ ಪತ್ನಿ ಸುಂದರಿಯಾಗಿದ್ದಳಂತೆ, ಊಟವು ಸೌದಿ ಪುರುಷನಿಗೆ ಹಿಡಿಸಿತಂತೆ.ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಸೌದಿ ಗೆಳೆಯ ಭಾರತಿಯನನ್ನು ಪತ್ನಿ ಸಮೇತ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಕರೆದನತೆ. ಗೆಳೆಯನ ಮನೆಗೆ ಹೋದ ತಕ್ಷಣ ಅವರ ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಭಾರತಿಯ ಪತಿ ಪುರುಷರ ವಿಭಾಗಕ್ಕೆ, ಪತ್ನಿ ಮಹಿಳೆಯರಿರಿವ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಹೋದರಂತೆ. ಆದರೆ ಊಟ ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಡಲನುವಾಗಿ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಕರೆಯಲು ಭಾರತಿಯ ತನ್ನ ಗೆಳೆಯನನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ, ಆಟ ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿ ಇಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗ ಬಂದಿದ್ದಳೆಂದು ಮರು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನಂತೆ!! ಭಾರತೀಯನಿಗೆ ಅವನ ಪತ್ನಿ ಮತ್ತೆ ನೋಡಲು ಸಿಗಲಿಲ್ಲವಂತೆ.
ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ೨-೩ ಭಾರತಿಯ ಕುಟುಂಬಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ವಿಹಾರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ.ಈ ರೀತಿ ಹೋಗುವ ಗುಂಪನ್ನು ಮುತ್ತಾವಗಳು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಕಾನೂನು ಪ್ರಕಾರ ದಂಪತಿಗಳೆಂದು ಧ್ರಡಿಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಇಕಾಮಾ ( ಸೌದಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿರುವ ಅನ್ಯದೆಶಿಯರಿಗೆ ಅಲ್ಲಿನ ಸರಕಾರ ಕೊಡುವ ಗುರುತಿನ ಚೀಟಿ. ಇದರಲ್ಲಿ ಕೆಲಸು ಮಾಡುವವನು ಮತ್ತು ಅವನ ಕುಟುಂಬದ ವಿವರಗಳಿರುತ್ತದೆ.) ಇದು ಸಿಗಬೇಕಾದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು ನೆಲಸಿ ಎರಡು ತಿಂಗಳಾದರೂ ಆಗಬೇಕು. ಅದು ಬರುವ ತನಕ ಎಲ್ಲರು ತಮ್ಮ ಗುರುತಿಗಾಗಿ passport ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕು.
ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಕುಟುಂಬ ಹೊಸದಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದು ಅವನ ಪತ್ನಿ passport ತರಲು ಮರೆತಿದ್ದಳು.ಆ ಮುತ್ತವ ಈ ಹೆಳೆಯಿಂದ ಆ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ತನ್ನೊಡನೆ ಕರೆದೊಯ್ದನಂತೆ.ಮತ್ತೆ ಆತನಿಗೆ ಪತ್ನಿ ಮರಳಿ ಸಿಗಲಿಲ್ಲವಂತೆ!!
ಈ ಕಥೆಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಪತಿ ಕಟ್ಟುಕಥೆಗಳೆಂದು ತಳ್ಳಿ ಹಾಕಿದರೂ ,ನಾನು ಮಾತ್ರ ಈ ಸೌದಿಯಲ್ಲಿ ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಆಗಬಹುದೆಂದು ತಬ್ಬಿಬ್ಬಾಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಒಮ್ಮೆ ನಾವೇ ಆಹ್ವಾನಿತರಾದ ಒಬ್ಮರ ನೆಯಲ್ಲಿ ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಇಕಾಮ ಸಂಬದಿ ರಗಳೆಗಳು ನಡೆಯಿತು. ಅವರ ಮನೆಗೆ ಬರಬೇಕಾದ ಒಂದು ಕುಟುಂಬ ಇನ್ನೂ ಹೊಸದಾಗಿ ಬಂದಿತ್ತು.ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ಕರೆತರಲು ನಮ್ಮ ಅತ್ಹಿತೆಯರು ಹೋಗಿದ್ದರು. ಬರುವಾಗ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಪುರುಷರು, ಒಂದು ಮಹಿಳೆ (ಅತಿಥಿಯ ಪತ್ನಿ) ಅವಳು ಹೊಸದಾಗಿ ಬಂದ ಕಾರಣ ಅವಳ ಪತಿಯ ಇಕಾಮದಲ್ಲಿ ಅವಳ ಹೆಸರಿನ್ನೂ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರನ್ನು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮುತ್ತವ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ. ದುರದ್ರಷ್ಟವಶಾತ್ ಅವಳು ತನ್ನ passport ಮರೆತು ಬಂದಿದ್ದಳು. ಅವರನ್ನೆಲ್ಲ ಪೋಲಿಸ್ ತಾಣೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದ ಅವರು, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಹೋಗಿ ಅವಳ passport ತೋರಿಸುವ ತನಕ ಅವರನ್ನೆಲ್ಲ ಅಲ್ಲಿರಿಸಿದ್ದರು.
ಹೀಗೆ ಭಯದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಭಾರತದಂತಹ ಸ್ವತಂತ್ರ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಪ್ರಜೆಗಳಾದ ಜನರು ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಈ ಭಯದಿಂದಲೂ ಏನೂ ಇಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಬೇಗ ಗೆಳೆಯರು ಆತ್ಮಿಯರಾಗುತ್ತಾರೆ.ಭಾರತಿಯ ಸಮುದಾಯವಂತೂ ಒಂದು ಕುತುಂಬದಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತದೆ ಎನ್ನಬಹುದು.
ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳಿಲ್ಲ:
ಕಾಮೆಂಟ್ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ